Tussen de dagen - Luc Vandromme

Wat een bijzonder boek!

Het riep namelijk in eerste instantie vooral frustraties op. Elk hoofdstuk eindigt zo dat je echt wel wilt weten wat er nu met Mauro of Misa gaat gebeuren, maar Vandromme steekt de draak met ons, want hij wisselt elk hoofdstuk van verhaallijn, zodat je al minstens twee hoofdstukken moet verderlezen. De deadline voor school halen was hierdoor wel geen enkel probleem.

Verder had ik tegen het einde van het boek nog steeds geen idee waar we naartoe gingen. Gelukkig kwam de nabespreking me te hulp en toen was ik eigenlijk wel onder de indruk van de jazzstructuur. Ik zie het boek nu als een momentopname uit het leven van twee willekeurige mensen en voor mij is dat absoluut geen anticlimax tegenover alle probleem-(grootse)oplossingsstructuren of plottwists, die ik gewoon ben om te lezen. Het boek heeft me zelfs geholpen in het leren waarderen van verhalen met een open einde, terwijl ik open eindes vroeger meed als de pest, omdat ik niet kon leven met een onafgewerkt idee. De subtiele hints zorgen ervoor dat de opmerkzame lezer zich op het einde beloond voelt als het dan wel degelijk een spoor bleek te zijn.

Zoals eerder gezegd leest het boek heel vlot, niet alleen dankzij de structuur, maar ook zeker en vast door de prachtige, beeldende schrijfstijl. Je merkt dat Vandromme ook een beeldend kunstenaar is. Mijn boek zat vol post-its waar een mooie zin me had overvallen.

Wat ik jammer vond, was de nogal eenzijdige uitwerking van Mauro. In Misa’s verhaal kwamen er meerdere personages aan bod, waardoor je je een beter beeld kon vormen van haar situatie. Bij Mauro daarentegen moeten we er maar vanuit gaan dat wat hij zegt allemaal waar is, zelfs al vertoont hij soms toch precies wat kenmerken die aantonen dat hij niet helemaal bij zinnen is. Daarbij wordt de vrouw doorheen het boek nogal eens als object afgebeeld en, hoewel ik geloof dat dit in Misa’s periode echt zo was, hoop ik persoonlijk toch dat het tegenwoordig wel anders is en dat Mauro echt aan het overdrijven was. Of ben ik te naïef?

Om toch nog positief af te sluiten, want ja, dat is wel het algemene gevoel dat het boek bij me achterliet, wil ik graag besluiten dat ik het boek aanraad!