Blindelings - Kris Van Steenberge

Een visueel geschreven roman die neigt naar een psychologische thriller. Vier personen. Korte zinnen gekruid met humor, schitterende tegenstellingen en mooie verpersoonlijkingen bepalen het leesritme, houden de schwung erin.
Humor - Ze stierf zoals ze dat gewenst had. Onverwacht, achter haar toog. Ze schonk net een Duvel uit. Een Mort Subite ware toepasselijker geweest, maar het lot heeft niet voor alles oog.
Spitsvondige vergelijkingen - Het zelfgemaakte bloesje waarin ze haar borsten etaleerde als een meeneemschotel. Boven gekomen trapte ze haar combats uit, ging op de rand van het bed zitten, opende haar blouse en schonk hem haar menu van de dag. Ze pleegde de liefde als een overval.
Verpersoonlijkingen - Het puistje keek me met een arrogant geel kopje minachtend aan. & Dikke wolken stoom bezwangeren de hemel.
De laatste pagina van de roman was voor mij in eerste instantie een grote teleurstelling. Ik begreep er niets van. Gelukkig kreeg ik de nodige uitleg van mister Google.

Volg niemand blindelings, maar wees ziende niet blind voor elkaar / elkaars problemen.