Een beetje alsof ze verslag doet van keuzes en gevoelens in plaats van de lezer zelf iets te laten ervaren

'vaak, zoals nu, wanneer ze geen zin heeft om stil te staan bij de keuzes die ze maakt, of bij de dingen die ze voelt, overdenkt ze zulke dingen op eenzelfde manier als haar vader brieven insprak op een dicteerapparaat voor zijn secretaresses. Met een soort afstandelijke koelte die haar onaanraakbaar maakt. Niet alleen voor anderen, maar ook voor haarzelf. Een beetje alsof ze verslag doet van die keuzes en gevoelens, in plaats van er zelf iets van te ervaren.'

Deze quote uit zuigertje legt uit waarom ik zo weinig voel bij het lezen ervan, het is namelijk precies zo geschreven als ze hier omschrijft.
En dat is meteen het tweede probleem van dit boek: het heeft vaak de neiging om de subtext driedubbel uit te leggen.

'En wat hadden al die goed gevonden nuanceringen haar nou eigenlijk opgeleverd?'
(nog een quote uit zuigertje)

Nou dat vrijwel alle redelijk geschreven stukken teniet gedaan worden door uitleg/uitzoomen direct daarna.

Dit is bijvoorbeeld wat ze schrijft nadat ze net een aantal nare dingen heeft gedaan met betrekking tot haar vriendje:

'niet omdat ze niet meer van hem hield, want dat deed ze nog steeds, maar omdat ze niet compatibel waren. In plaats van dit actief te onderkennen, had ze hun relatie passief omzeep geholpen door dingen te doen en te zeggen die niet meer te repareren waren.'

Ja dat heb je toch net met situaties en handelen geïllustreerd! Dat hoef je dan niet nog eens dubbel duidelijk te maken. Vertrouw op je kunde als schrijver om iets over te kunnen brengen! Dat doe je zo dus niet.

Had die redacteur een hersenschudding?Vroeg ik me regelmatig hardop af.

Vrijwel alle metaforen deden me ook ineen krimpen van plaatsvervangende schaamte.
Ter illustratie:

'hij ziet eruit als een gekke professor die een poging doet zijn uiteengevallen bestaan te repareren, denkt ze.'

'de prachtige en muzikale Ruth in dat hoog ommuurde betonnen binnenhofje riep eenzelfde soort treurigheid op bij Olivia als tropische zangvogels in kooien.'

Nog wat voorbeelden waar ik om verschillende redenen hoofdpijn van kreeg:

'Olivia, dit is iets van mij, oké, ik wil niet dat jij je daarmee bemoeit. Dat voelt aanmatigend.'

'heb je je weleens afgevraagd of dat een vorm van geinternaliseerd racisme is? Overweegt ze om te vragen, maar ze doet het niet.'

'soms gaat ze op haar rug liggen en legt ze zijn hand op haar venusheuvel om aan te geven dat ze seks wil en die hebben ze dan vervolgens.'

Spreekt deze taal en manier van vertellen je aan, lees dan vooral zuigertje. Misschien kom je mijn exemplaar wel toevallig bij het oud papier tegen. Graag gedaan.