Te veel wit, te weinig zwart.

Ik lees de titels met Erik Winter graag, zo ook deze. Mijn recensie gaat niet over de inhoud, maar ik vind dat de uitgever/vormgever zich enige scepsis moet laten welgevallen. Een kwart wit pagina bij het begin van een hoofdstuk?
Het kan Een paar witregels tussen elke alinea. Tikkie overdreven. Maar een witregel tussen elke dialoogzin. Waarom? Zo telt het boek wel heel gemakkelijk 396 pagina's waarvoor je de aankoopprijs hebt neergelegd.