Lezersrecensie
We zijn verdwaald
"Listen to your inner guru." Hoe hard ze ook probeert, met de beste wil van de wereld kan Kim haar vaders spirituele pad niet volgen. Ze is zes als ze haar vader verliest aan een oosterse overtuiging en is 22 als ze met hem mee gaat naar India en zich verdiept in zijn wereld en waarheid. Ze bezoekt meerdere ashrams, ontmoet Bilal, wiens relatie tot haar vader ongrijpbaar is, en wordt uiteindelijk een van de uitverkorenen die de goeroe zelf mogen ontmoeten. Onderwijl worstelt ze met vragen die haar vader aangaan en ook haar eigen (innerlijk) leven kent de nodige conflicten. ‘We zijn verdwaald’ is een boek over worsteling, waarheidsvinding, onderlinge verstandhouding, verwijdering, ongemak en het vinden van een eigen identiteit; maar dan met beide benen op de grond.
"Ik zoom uit. Als ik een ander was zou ik nu doorpakken, misschien gaan huilen of schreeuwen, hem er in ieder geval niet mee weg laten komen, maar ik kan dat niet. ‘De jongens hebben gisteren de bekerfinale gewonnen’, bevrijd ik ons beiden."
Manon Duintjer is erin geslaagd autobiografische herinneringen op te tekenen, zonder de lezer als therapeut te gebruiken. Hoogstens het laatste hoofdstuk voelt alsof we in haar dagboek lezen. Zij schrijft met stijl, gebruikt heldere taal en laat weinig aan de verbeelding over. Echter, of Duintjer daadwerkelijk het achterste van haar tong laat zien, laat zich raden. De lezer wordt op gepaste afstand gehouden en krijgt net niet dat échte inkijkje in de ziel. Dit illustreert de emotie die in het echte leven wordt gevoeld en geeft het autobiografisch karakter een extra lading; bovendien voorkomt Kims nuchterheid dat het verhaal zweverig wordt. Maar echt meevoelen met Kim is moeilijk. Terwijl zij degene is die het verhaal vertelt; vanuit het onbetrouwbare ik-perspectief van een dochter die haar vader probeert te bereiken en zoekt naar herkenning.
Je hoeft niet spiritueel onderlegd te zijn om dit boek te waarderen. Het is juist ook interessant voor mensen die wars zijn van innerlijke zoektochten, sektes en goeroes. Zij zullen zich zeker in Kim herkennen. Hoewel het boek niet per se voor deze doelgroep is geschreven, zou het op de Young Adultplank niet misstaan. Met name meiden die zich bezighouden met wie zij eigenlijk zijn en met hoe zij zich verhouden tot volwassenen en het volwassen worden zullen dit boek waarderen.
"De boodschap van mijn goeroe kon niet duidelijker zijn: ik wilde naar huis."