Een verhaal wat je luistert met je ogen. Geniaal!

Als fervente whodunnit-lezer kan nog maar weinig mij echt verrassen, niet dat ik dat erg vind, ik verslind ze gewoon ondanks de voorspelbaarheid. De berichten over de komst van Six Stories maakte mij nieuwsgierig en ik stelde mijzelf de vraag: Kan dit verhaal mij net zo verrassen als Mea Culpa van Clare Mackintosh (2016)? Nieuwsgierig of dat inderdaad het geval blijkt, lees dan verder…

1997 Het lichaam van, de in 1996 vermist geraakte, Tom Jeffries wordt gevonden in Scarclaw Fall, Engeland. Men gaat uit van een ongeluk en de zaak raakt in de vergetelheid maar niet voor iedereen…
2017 Onderzoeksjournalist en podcastmaker Scott King gaat in gesprek met de betrokkenen. Twintig jaar eerder, in 1996, waren de betrokkenen allemaal jongeren die regelmatig met elkaar op georganiseerde trips naar Scarclaw Fall zijn gegaan om daar te wandelen in de ruige natuur.
Eén van die jongeren is Tom Jeffries en van de één op de andere dag, is hij verdwenen. Nu, twintig jaar, later worden we meegenomen in de herinneringen van de andere jongeren die bij Tom in de groep zaten, met de vraag: Wat is er nou eigenlijk gebeurd?
Op de eerst bladzijde wordt de lezer gelijk in het diepe gegooid, zoals een goede ‘Whodunnit’ betaamd en maken we kennis met Harry Saint Clement-Ramsay, zoon van de toenmalige eigenaar van het landgoed waar Tom gevonden is. De eerste hoofdstukken moest ik echt even mijn hoofd er bij moet houden om te goed te volgen wie nu wie is en wat er gebeurt.
Al gauw wordt je meegenomen in de beloofde podcast. De verteller is de podcastmaker Scott King, van de populaire podcastserie Six Stories, die je meeneemt in wekelijkse afleveringen. Het mooie is dat je, al lezend, echt verschillende stemmen het verhaal ‘hoort’ vertellen. De sfeer van een goede podcast zit er zeker in!
Je ‘luistert’ naar de interviews met alle betrokkenen en wordt meegezogen in de verschillende scenario’s over wat er zich afgespeeld heeft en probeer je de puzzelstukjes aan elkaar te leggen. Maar vertelt iedereen het hele verhaal? Ergens in je achterhoofd bekruipt je het gevoel dat er iets niet klopt, de situatie wordt nog niet duidelijker en er zijn alleen maar meer vragen.
En daar is dan ineens de verrassing, de twist in het verhaal die tot dusverre lekker leest maar weinig spanningsopbouw kent en je toch nieuwsgierig maakt naar de ‘whodunnit’. De opbouw er naar toe liet mij met grote ogen verder lezen en wilde ik uitvinden waar het naar toe zou leiden.
Laat mij je zeggen, het stelt niet teleur. Het verwonderd, geeft antwoorden maar er blijven ook vragen open. Gelukkig is dit nog maar deel 1! Ik kan niet wachten tot het volgende deel uit komt.