Eens wat anders

De schrijver weet de lezer goed aan het boek te binden. Met de levensloop van Lowie(ke),met de humor, met het opwekken van emoties, verrassende soms gedrufde intermezzo’s, de verrassende tijdsprong van deel 1 naar deel 2 en het toch wel verrassende plot. De scheldnamen die de moeder aan haar zoontje geeft kwamen soms hard binnen maar daar tegenover staat dat er ook een aantal mooie zinnen in het boek staan. Soms met een boodschap erin voor de lezer. En de schrijver laat van een aantal actuele maatschappelijke issues aan de hand van de meningen van Lowie(ke) en zijn twee besties Aziz en Nikita (later Nick) alle kanten zien. Niets is zwart-wit, laat hij Lowieke zeggen, als een afkeur van de polarisatie die vandaag de dag floreert als nooit te voren. Ik heb me geen seconde verveeld met dit boek.