verdwaald

We zijn verdwaald is een boek dat zich moeilijk in een categorie laat indelen.
De moeizame relatie tussen een vader en dochter is de rode draad door het boek. En met name de zoektocht van de dochter naar het waarom van de keuzes van haar vader.
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van dochter Kim. De invloed van het spirituele pad dat vader Edward volgt op het leven van het gezin wordt beschreven. Haar ouders scheiden en Kim komt tussen hen in te staan. De innerlijke worsteling van een kind dat loyaal is aan haar beide ouders komt in het boek goed naar voren en heeft Kim als kind gevormd. Citaat : “wat moest ik doen? Zeggen dat ik Prem Jiva niet eng vond, zoals ik ook prima had kunnen slapen toen de studenten bij ons thuis waren? Maar dan zou ik Anna afvallen. Zij maakte zich juist zorgen om mij. En ik vond Prem Jiva toch ook wel eng. Aan de andere kant was het zielig voor Edward dat zijn vriend niet mocht blijven slapen. Wat maakte een nachtje nou uit?”
Edward komt steeds meer in de ban van deze goeroes, maar de schrijfster had hier wel wat dieper in mogen waarom vader zo beinvloedbaar is.

Het boek heeft een prettige schrijfstijl waardoor het makkelijk leest. Het gebruik van flashbacks werkt goed, echter van een aantal scènes is niet duidelijk of dit werkelijkheid of droom is. Dat werkt verwarrend en stoort daardoor bij het lezen.
Hoewel dit boek deels autobiografisch is, mis ik de diepgang in het verhaal. Het voelt alsof de schrijfster teveel wil vertellen in een te kort tijdbestek.

We zijn verdwaald zal zeker een breed publiek aanspreken. Het leest makkelijk weg, behandelt een aantal zeer bekende thema’s (relatie vader-dochter, spiritualiteit, zoektocht naar jezelf, scheiding) en als je het niet erg vindt dat vele vragen onbeantwoord blijven dan is dit een boek voor jou.