Het eeuwige gemis...

Ik mocht 'Door de dood geraakt',
negen verhalen met een rouwrandje lezen.
Bij elke dood volgt een rouwperiode, je verwerkt wat de dood je laat voelen, niet eenvoudig, steeds anders.
Rouw je om een plots verlies van je partner, je ouders, je kind, een vriend(in),....dan uit je je gevoelens, leer je hiermee omgaan, geef je het tijd om te 'helen'.
Ieder heeft zijn eigen manier om dit verwerken: van boosheid, verdriet, waarom vragen, praten met de overledenen.
Rouwen mag je, rouwen moet je, maar je moet daarna verder gaan. Het leven staat gewoon niet stil. Al blijft het gemis voor eeuwig....