Knap

Wat een bijzonder boek over vriendschap, verantwoordelijkheid, opgroeien. Zo blij dat ik ' 'Graslandkinderen -de trap' van Wilma Brouwer mocht lezen.

Via de trap komen de kleintjes naar beneden. Steeds in duo, steeds verbonden met elkaar en eens in de stam krijgen ze hun naam. De groten ( Ogen, Mes, Handen, Tak, Sterk, Rook), de middels, de kleintjes...maken deel uit van de stam. Ze leren van elkaar en geven hun wijsheid door voor ze verdwijnen. Er zijn geen volwassenen in de groep.

..... Maar Struikel kwam alleen, hij/zij waar zij mee verbonden was verdween.
Het beeld was er echter nog steeds, Struikel zag het vaak, dus de tweede helft van het duo leeft nog.
Om Struikel terug heel te maken, gaat Ogen op zoektocht naar de 'grijze vlakte'.

Om een complex verhaal eenvoudig te kunnen vertellen, gebruikt de schrijver kleuren. Voor elk kind eentje. We bekijken het verhaal uit verschillende perspectieve....de boeken van, in verschillende kleurletters. De figuren zijn stuk voor stuk heel verschillend en mooi uitgetekend. Ze blijven herkenbaar doorheen het hele boek.
Stilaan wen je aan deze manier van schrijven en wil je meer weten, weten wat zich afspeelt in De Torens, in Grasland, in de wereld van de kinderen.

Het is een fascinerend verhaal over goed en kwaad, over liefde en vriendschap en verantwoordelijkheid opnemen, over opgroeien samen. Niet iets dat je vlug vlug, even tussendoor, leest. Het verhaal bijt zich vast, maar wie volhoud leert zoveel. Er worden 'zware' 'ingewikkelde' thema's behandeld waar ik soms bang van werd. Gelukkig worden deze afgewisseld door fijne humor.
Het hoofd-praten lijkt iets wereldvreemds, maar doen wij dat niet allemaal ? Hoor jij ook soms ook vreemde stemmen in je hoofd, rare opdrachten die je best uitvoert?

Een fascinerend boek over hoog sensitiviteit.
Kijk uit naar het vervolg.

Geef dit deel 4 ****