De pijn gaat niet over, de liefde ook niet.

Bij het overlijden van een dierbare, valt je vertrouwde wereld weg. Hoe je je voelt, hoe je verondersteld wordt om je te voelen ... je weet het niet. 

Al wat je kende valt weg, al wat je voelde verdwijnt, al wat je wist....

Je valt in een gat, je rolt je in zelfbeklag, je weet niet hoe je verder moet, hoe je je verdriet een plaatsje kan geven, moet geven.

Niemand kan het voor je doen, iedere rouw is anders, ieder mens is anders. Maar hulpmiddelen aanreiken helpt.

Tonen hoe je kan rouwen, dat rouwen niet 'vergeten' is, helpt.

Door rouwen toe te laten, word je beter, word je een beter mens.

Je staat er niet alleen voor, nooit....

Bedankt Claire van't Veen om dit liefdevol boek over verlies en rouwen.  De pijn gaat nooit over, maar de liefde ook niet. En wordt het beter? Ja beloofd.

Ik rouw van je, het beste hulpmiddel.

(Had ik dit maar gehad, na het overlijden van mijn moeder. Ik had nood aan hulp maar moest alles alleen een plekje geven. Het was moeilijk en pijnlijk.)