Plot zit de beleving in de weg

Ik deed er lang over de bundel te lezen door de grote niveauverschillen tussen de verhalen, de wat kale zinnen en vooral door de vaak klinische nadruk op plot enerzijds (bijna mechanisch te noemen) of trouvaille anderzijds, en dit ten nadele van levensechte personages met geloofwaardige motivatie. Wie zíjn de mensen over wie ik heb gelezen? Er is vrij weinig aandacht voor beschrijving en sfeerzetting. Ideeënliteratuur kan je het anderzijds ook niet noemen want de verhalen gaan zelden van een intrigerende premisse uit. Waar de nadruk op plot nauw samenhangt met het gekozen genre (bv. een goed gecomponeerd misdaadverhaal op een ruimteschip) werkt het wél, maar dit is over de hele bundel gezien te weinig het geval.

Dit was mijn eerste kennismaking met het werk van deze auteur. De bundel biedt, denk ik, in elk geval een staalkaart van zijn kunnen en literaire interesses. Maar ik vermoed dat een veel kortere bundel een betere leeservaring biedt. Ik lees graag verbeeldingsliteratuur en heb veel ervaring met Engelstalige literatuur in dit genre en in het Nederlands met werk van Roderick Leeuwenhart (kan ik aanbevelen), Jasper Polane en Johan Klein Haneveld (beiden ook heel goed). Dit boek blijft helaas onder dat niveau. Op basis van deze bundel denk ik dat de auteur misschien beter tot zijn recht komt in het detective- en puzzelgenre, waar de nadruk op logische plotontwikkeling wat meer centraal staat. En wat meer stilstaan bij de personages kan nooit kwaad.