De strijd ontvlamt

Het is halverwege de achttiende eeuw wanneer hertogin Claire Ero een brief ontvangt die haar rustige wereldje ruw verstoort. Het is haar jeugdvriend Leon en hij heeft haar hulp nodig. Hij is een huurmoordenaar op het spoor, een onverbiddelijk roofdier dat een nieuwe prooi lijkt te omcirkelen: Leons eigen vader, de graaf Martin Terriennes. Met één verbroken zegel bevindt Claire zich middenin een strijd die ongezien al generaties uit elkaar rijt. Een strijd tussen adel en burgerij, tussen de bevoorrechten en de armen… of tussen machtsbeluste edellieden onderling?

Lutteville is het tweede boek van de hand van Nederlandse auteur Iris de Lis, en ik kreeg de kans om het te lezen voor het op de markt verscheen. Wie hoopt op een vervolg van haar debuutroman De Valois moet ik direct teleurstellen: Lutteville is een geheel op zichzelf staand verhaal en - zonder te veel weg te geven - eindigt eveneens in een finale die alle lijntjes netjes afrondt. Spijtig wanneer je je gehecht hebt aan geliefde personages, maar in een literaire wereld die barst van de series ook verfrissend.

Evenals haar debuutroman speelt het nieuwste werk van De Lis zich af in Frankrijk tijdens zijn roerigste tijden: de eeuw van de groeiende ongelijkheid die uitmondde in een bloedige revolutie. Te midden van deze onrust danst de heersende landadel van Lutteville om elkaar heen. En dat is niet alleen de behoedzame dans van politieke intrige, maar ook de elegante dans van hofmakerij. Hoewel liefdesverklaringen met enige terughoudendheid moeten worden ontvangen wanneer een huwelijk net zozeer een tactische schaakzet op het bord kan zijn. Naast de Ero’s en de Terriennes dingt ook het graafschap van de illustere familie Rancu mee naar de macht over Lutteville. Een duistere familie die aan elkaar hangt van geheimen, wat een verbond riskant maakt. Wanneer de charismatische Henry Rancu op een knie valt, vertrouwt Claire Ero hem dan ook niet zonder meer. Maar om haar stad te beschermen, heeft ze wellicht geen andere keuze.

Intussen weet Claires aanzienlijk minder behoudende zusje Isabelle op geheel eigen wijze het recht naar haar hand te zetten. Gewapend met een listig verstopte dolk en socialistische denkbeelden die haar tijd ver vooruit zijn, stuit ze al snel op huurmoordenaar Luc. Zijn opportunisme en haar idealisme staan lijnrecht tegenover elkaar, en toch voelen ze een vreemd soort verwantschap. Maar de rationele Isabelle is niet het type om zich het hoofd snel op hol te laten brengen, en Luc is zeker niet het van het slag dat haar snel in haar hart zal raken.

De Lis heeft een talent om haar scherpe oog voor detail in te zetten om verschillende levenslijnen met elkaar te verweven met één rode draad. En om scènes te schetsen die zich om je heen opbouwen totdat de woorden wegvallen en jij daar simpelweg staat, te midden van het toneel. Voor wie hoopt weg te mijmeren bij verboden liefdes in korsetten en pantykousen biedt ze romantiek ten overvloede. Maar deze liaisons spelen zich af tegen de achtergrond van een politiek machtsspel dat uitmondt in moord en intrige. Bloed zal vloeien, meer dan eens.

Zoals alle kunstvormen is literatuur subjectief. En ondergetekende geeft graag toe bevooroordeeld te zijn, gezien ze het geluk heeft om De Lis tot haar vriendenkring te rekenen. Maar met open ogen wegdromen? En je met twee voeten op Nederlandse bodem plotsklaps op het Franse platteland wanen? Lutteville bewijst dat het mogelijk is. Dus werp je in het strijdgewoel en laat De Lis je meeslepen naar het Frankrijk van de achttiende eeuw, waar niets is wat het lijkt en liefde vecht om te overwinnen.