Zo spannend!

In het begin raakte ik er wat moeilijk in. Er was geen echte spanning te zien tot... het weeshuis. Gelukkig was dat er heel snel en van het moment dat de jongens in de problemen leken te raken, las ik het boek als een trein. Ik voelde mee met de jongens, voelde de spanning bij hun plannen, was blij als hun plan lukte en was bang als het dreigde te mislukken. Het voelde ook echt, niet alles lukte of je zag hoe Pieter twijfelde tussen de zaken. Ik voelde de echte vriendschap tussen de jongens en kon ze zo voor mij zien. Tot op de laatste pagina was ik geboeid, dus het boek is zeker geslaagd. De titel vond ik lang maar komt wel tot uiting in het boek.