Rauw, oprecht en mooi

Als hardloopmaatje van Jurjen kreeg ik natuurlijk uit eerste hand te horen dat hij een boek had geschreven. Hoewel ik al een beetje van zijn achtergrond wist, realiseerde ik me door zijn boek dat ik slechts een fractie kende. Het boek is soms pijnlijk eerlijk en dat is verfrissend in een tijd waarin velen een Instagram-waardige levensstijl nastreven.

Zijn zoektocht naar heling en acceptatie is bruut eerlijk, maar Jurjen verweeft ondertussen een soort superheldenverhaal. Uiteindelijk blijkt dat Jurjen een persoon is met begrijpelijke gevoelens en soms wrok koestert tegen alles en iedereen. Als je het boek leest en ziet waar Jurjen nu in het leven staat, begrijp je dat zijn reis er een was van veerkracht, flexibiliteit en leren. Het boek biedt ook interessante aanknopingspunten om over geloof na te denken. Het meest bijzondere is dat je wordt meegenomen in de vele hindernissen en tegenslagen die hij tegenkwam om te worden en te doen wat hij nu doet. Niet veel mensen durven zo eerlijk te zijn als Jurjen en dat is precies wat het boek zo bijzonder maakt.