Woede, moed en een heleboel hoop!

“Als mensen met macht hun stem verheffen, heten ze leiders, als mensen zonder macht dat doen, worden ze raddraaiers genoemd. Hooligans. Krauw.

Door de bril van mensen die andere mogelijkheden hebben om hun doel te bereiken, is het uit het stadion schuifelen van een bestuurder per definitie onbeschaafd. Zij hebben immers andere mogelijkheden. En dat klopt. Het is onbeschaafd dat zij zoveel meer mogelijkheden hebben dan heel veel anderen.

Het is de essentie van de democratie: een mens, een stem. Het probleem is dat er een reuzenkrater in die democratie zit zolang de economische macht er niet alleen aan onttrokken, maar zelfs tegen beschermd wordt.

De foute vastgoedbaas die de halve stad opkoopt, gebouwen laat verloederen, extreem hoge huren vraagt en de democratie naar zijn hand zet. De villabuurtbewoners die een gebouw opkopen om te voorkomen dat er gehandicapten, verslaafden of vluchtelingen worden gehuisvest. De schaamteloze aandeelhouders die het hoofdkantoor van hun multinational dreigen te verplaatsen als ze niet nog meer miljarden aan gemeenschapsgeld cadeau krijgen.

Wie zijn nou precies de hooligans?”

Een ode aan de oude mijnstreek, een ode aan kameraadschap, een ode aan “heem” en aan hen die het je laten voelen, een ode echte klasse en een aanklacht tegen een spreadsheetsamenleving zonder ziel, waardigheid en solidariteit. Een herkenbaar boek over al die mensen die in hetzelfde schuitje zitten, nooit boos mogen worden en altijd maar constructief moeten blijven. Die ons land altijd draaiend houden en stank voor dank krijgen. Basta! Tot hier en niet verder. Een wegwijzer voorwaarts voor een verdeelde arbeidersklasse die zich opnieuw uitvindt, door juist terug te gaan naar waar ze vandaan kwamen