Voor iedereen die ouder of kind is

Het zou de meest liefdevolle relatie moeten zijn, maar dat is het vaak niet. En niet omdat ouders ( en kinderen) niet willen. Ingeborg Bosch beschrijft op een begrijpelijke en ontschuldigende manier hoe dat komt: oude overlevingsmechanismen worden steeds geactiveerd door dingen die waargenomen worden aan het (gedrag van) het kind, die voor de ouder echter een in het emotionele betekenis heben die over zijn of haar eigen overleving als kind gaat. Dat kan tot woede of onmacht lijden die dan zgn aan het kind ligt. Of de omgeving lijkt steeds belangrijker of urgenter dan de behoeften van het kind - zoals het ook was toen de ouder zelf nog een kleintje was.. De auteur laat in begrijpelijke en hoopgevende stappen zien hoe je meer aanwezig, responsief en empathisch kunt zijn bij je kinderen. Door je bewust te worden van je eigen afweer reacties, deze thuis te brengen waar ze echt horen en fris terug te komen in het hier en nu en de echte verbinding met je kind. En dat is echt wat anders dan grenzeloos toegeven of over je heen laten lopen. Dat gevoel is namelijk weer een uiting van een eigen overlevingsmechanisme.