Indrukwekkend boek in originele en poëtische stijl geschreven

Een indrukwekkend boek die in een poëtische, originele, geestige maar afstandelijke stijl is geschreven. De bewoners van de vallei sluiten hun ogen voor de grote problemen zoals verslaving, criminaliteit en emotionele verwaarlozing. Ze kunnen hun eigen problemen helaas niet ontstijgen. Een enkeling ontvlucht het dorp en vestigt zich in de stad. De schrijfster kan gedragingen op een dikwijls heel originele en treffende manier beschrijven bv. op p. 208 “..Augusta, die versnipperde van de dementie, voor Claudio die nooit ergens genoeg aan had..”.
Beschreven wordt een generatie van drie vrouwen met als middelpunt Constanza, die in de jaren zestig opgroeit in een smalle verlaten vallei in Italië, waar bekrompenheid de hoofdtoon vormt. Constanza wordt weinig liefdevol opgevped. Haar moeder zou liever een pop gehad hebben en toont weinig emoties. Ook Constanza geeft dit gedrag weer over op haar dochter Gaia die in een beruchte afkickkliniek geboren wordt. Dit geeft een extra dimensie aan het boek omdat de schrijfster zelf ook in die verslavingskliniek is geboren. De roman bevat dus autobiografische elementen.

Door o.a. het lage zelfbeeld van Constanza, de hoofdpersoon, is ze in de liefde totaal afhankelijk van de verslaafde Claudio, die ook criminele trekken vertoont. Pas later in haar leven ontwikkelt Constanza zich tot een sterke vrouw. Mooi wordt beschreven welke invloed haar moeder, Augusta, op haar dochter en kleindochter hebben gehad en hoe Gaia omgaat met onmogelijke situaties.
We maken kennis met het harde leven op het platte land, waarbij op het einde van het boek pas een verbindingsweg wordt aangelegd met de bewoonde wereld. De meeste personen ontberen een gebrek aan zelfkennis en empathie. Een treffende zin die de gevoelloosheid van de hoofdpersonen omschrijft vond ik op p. 248: “ Ze (Gaia, red.) had ontdekt dat het met onroerende goederen niet veel anders werkt dan met mensen: om jezelf ervan te verlossen hoef je alleen maar af te zien van het eigendom”. De vele flashbacks zowel in tijd als personen maken dat je als lezer een actieve rol krijgt opgedrongen. Door deze opgedrongen actieve rol blijft het boek ook na lezing in mijn gedachtenvorming een rol spelen en blijven de karaktertrekken van de drie vrouwen mij inspireren. Als hulpmiddel is gelukkig een stamboom in het boek toegevoegd. Ik vond het wel lastig dat de zinnen vaak erg lang waren, wat mij soms gekunsteld overkwam.
Dit is het eerste boek van deze auteur die in het Nederlands vertaald is, ze heeft nog twee andere boeken geschreven en ze heeft al een prestigieuze Italiaanse literatuurprijs hiervoor ontvangen. Ik hoop dat de andere twee romans van haar ook vertaald worden want dan ga ik ze zeker lezen!