Een prachtig boek met de nodige zwarte humor

De schrijfster verpakt in dit verhaal haar verdriet over het verlies van haar man Louis Ferron met de nodige cynische zwartgallige humor die haar man ook in zijn werk wist te verweven. In dit boek komen soms elementen terug uit het leven van haar man die ze dan ook met de nodige humor beschrijft- zijn uitspattingen in de kroeg die hij dan thuis, vaak in gezelschap met een of meerdere voor hem en haar onbekende personen die hij uit de kroeg meenam dan verder zette, is een voorbeeld hiervan. Ze beschrijft dan met de nodige vileine humor dan ook wat zij er zelf van vond. Menig mens heeft zij in hun huis zien komen en gaan. De manier waarin ze het scenario schrijft voor haar man, doet zij in eenzelfde stijl als Louis in zijn werk zijn personages wist neer te zetten, en ze dan eigenlijk vaak stuk voor stuk afmaakte vanwege hun hypocrisie. Ook zij gaat actief opzoek naar de hypocrisie die in haar onderzoeksobject wel moet schuilgaan. Ze treedt eigenlijk met deze roman een beetje in de voetsporen van haar man. Strijkend licht is een heerlijke roman om te lezen en inspireert de lezer misschien dan ook om het werk van Feron te lezen die zich in de stad Haarlem afspelen.