Onderweg

Ik heb Erik Krikke leren kennen tijdens een boekpresentatie van zijn eerste boek “Operatie Geslaagd” in een ontmoetingscentrum voor veteranen. Na zijn indrukwekkende presentatie het boek aangeschaft en in één ruk uitgelezen. In makkelijk leesbare taal beschrijft hij, doorspekt met wat humor, wat hij allemaal in Afghanistan is erg indrukwekkend. Foto’s in het boek van zijn tijd in Afghanistan visualiseren zijn verhaal. In dit boek zie je hem knakken en zwaar mentaal aan de grond zitten. In dit eerste boek lees je over zijn mentale gevecht en hem naar het diepste punt gaan.
Zijn nieuwste boek “Onderweg” begint met een hoofdstuk waarin hij in grote lijnen beschrijft hoe hij opgroeide en in aanraking kwam met defensie. Hij vertelt hoe hij als operatieassistent aan de gang gaat bij defensie. Over zijn uitzending naar Afghanistan beschrijft hij wat gedetailleerder over zijn tijd daar, met een aantal heftige incidenten uit Afghanistan als voorbeeld voor wat voor een heftige tijd hij daar meegemaakt heeft. Hij vertelt hoe hij door deze heftige tijd aan zijn PTSS komt en door wat voor een ontzettend diep hij dal gegaan is. Door dit hoofdstuk, kun je het boek “Onderweg” ook lezen zonder dat je zijn eerste 2 boeken gelezen hebt. Echter voor de intentie van zijn verhaal is het een aanrader om sowieso “Operatie Geslaagd” een keer te lezen.
In de verdere hoofdstukken van zijn boek lees je hoe hij vanuit het diepste punt weer opkrabbelt en leert om te gaan met zijn PTSS. Waar de PTSS zijn leven in het eerste boek overnam en neer tackelde, lees je in dit boek hoe PTSS zijn leven niet meer overneemt, maar hoe hij leert hiermee om te gaan. Het boek leest alsof je tegenover hem zit en hij in gesprekstaal zijn verhaal doet. Met makkelijk leesbare zinnen, doorspekt met vleugjes humor en wat sarcasme op zijn tijd vertelt hij hoe hij geleerd heeft om te leren leven met zijn PTSS en op momenten dat hij een terugslag heeft, hoe hij de terugslag weer te boven komt. Hier tussendoor geeft hij tips hoe je met PTSS om dient te gaan en dit doet hij zonder het als “regels” op te leggen. Je leest regelmatig dat het voor hem op deze manier zo werkt, maar dat het voor een ander wellicht op een andere manier beter werkt.
Het boek is niet alleen interessant voor mensen die zelf PTSS hebben, of mensen in hun omgeving hebben die last hebben van PTSS, maar ook voor mensen die geïnteresseerd zijn in de materie. Iedereen heeft wel eens een moment dat hij of zij niet helemaal lekker in zijn of haar vel zit. Ook dan kan het interessant zijn om Erik zijn boek te lezen. Want, zoals hij in zijn boek zegt: kijk eens om je heen en geniet van de kleine dingen om je heen. Dat kan iedereen toch van harte nemen?