Overweldigend

Met Dezelfde botten levert Marko de Jong een debuut af dat de lezer vanaf de eerste pagina raakt. Wat direct opvalt, is de gedurfde en effectieve keuze om personages in de eerste helft van de bundel genderneutraal neer te zetten. Hierdoor verdwijnen de traditionele hokjes en ontstaat er een universele herkenbaarheid; de vraag "hoe zou ik zelf met deze situatie omgaan?" wordt voor de lezer onvermijdelijk.

De Jong beheerst de kunst van het weglaten. Hij duikt de psychologische diepte in zonder alles expliciet te benoemen, waardoor de emotionele lading tussen de regels door sijpelt. Een krachtig voorbeeld is het verhaal over een vriendschap onder hoogspanning, waarin de hoofdpersoon reflecteert op een band die "nog steeds bestaat, maar wel verloren is." Het is die specifieke, rauwe eerlijkheid over menselijke relaties die deze bundel zo sterk maakt.

Ook in het titelverhaal Dezelfde botten, een ander vel bewijst De Jong zijn talent voor sfeerzetting en psychologische gelaagdheid. Hij voert de lezer mee in een herkenbare setting (een fietstocht door een dorp) en weet met een schijnbaar eenvoudige scène een enorme emotionele impact te genereren die je als lezer bij de strot grijpt.

De bijbehorende playlist is een schot in de roos; de muziek versterkt de melancholische en indringende sfeer van de verhalen zonder de tekst te overstemmen. Marko de Jong bewijst met deze bundel dat hij een meester is in het vangen van de menselijke kwetsbaarheid. Een absolute aanrader voor wie houdt van verhalen die nog lang blijven nazingen in je hoofd