Recensie: Het Loket

“Hij wist zeker dat de wereld te sterk was.” Met deze woorden werd Bob, de eenzame barman, beschreven. In deze uitspraak zit wel degelijk een waarheid verscholen. Het werd geschreven door Dennis Lehane en er is ook een verfilming van, die de moeite waard blijkt om te kijken. Het boek verscheen in de rekken in 2014. Dennis Lehane schreef in totaal tien thrillers en is vooral bekend van de bestsellers Gone Baby Gone, Mystic River en Shutter Island, die alle drie succesvol verfilmd zijn.

Het verhaal gaat over Bob Saginowski, een barman die werkt in de bar van zijn neef, Marv, waar geld wordt opgeborgen uit de onderwereld van Boston om vervolgens doorgesluist te worden aan de Tsjetsjeense maffia. Bob en zijn neef raken betrokken bij een mislukte overval in hun bar. Ze kunnen niet ontkomen aan de Tsjetsjenen en worden daar ook verschillende keren op gewezen. Als Bob op een dag een achtergelaten puppy vindt in een vuilnisbak, besluit hij het dier mee te nemen naar huis. Hierdoor ontmoet hij Nadia, een vrouw die hem wilt helpen zichzelf meer open te stellen: Bob is nogal verlegen.
Bob wordt voorgesteld als iemand zonder vrienden en iemand die vaak moeite heeft met communiceren omdat hij zo stil praat, hoewel hij in het verhaal niet zo naar voor komt. Naarmate het verhaal vordert, lijkt het toch alsof hij sterker in zijn schoenen staat, misschien wel met de hulp van Nadia. Marv is meer een Je m’en fous-type. Hij wijst Bob er voortdurend op dat hij moet stoppen met praten over zijn hond. Dan is er nog Rardy, ook een barman, die vaak te laat komt en problemen heeft met zijn gezin. Zijn zoon heeft vermoedelijk ADHD en hij kan daar moeilijk mee om.
De spanning in het verhaal wordt eindeloos lang opgebouwd, en hoewel het boek zelf niet al te lang is, zit je toch te wachten op de echte actie. Het prikkelt je echter wel om te blijven lezen. De auteur geeft de lezer een unieke kijk op het leven van Bob. Zo gaat Bob vaak naar de mis en probeert hij zo veel mogelijk tijd door te brengen met zijn hond. Tijdens het lezen van het boek voel je aan dat er iets zit aan te komen dat alsmaar uitgesteld wordt. Wat het precies is, is een groot raadsel. Het verhaal wordt verteld vanuit een auctoriaal vertelstandpunt, wat het verhaal aantrekkelijker maakt om te lezen. Het gaat wel voornamelijk over Bob en Marv.
Toch lijkt het alsof er een element ontbreekt, iets dat het boek een echte topthriller zou maken. Er is zeker genoeg spanning, maar door het feit dat de echte clue zich pas helemaal op het einde plaatsvindt, denk ik dat veel lezers zullen afhaken. Ook is er weinig diepgang. Er zijn teveel personages die onvoldoende uitgewerkt zijn, waardoor het lijkt alsof Bob en Marv de enige personages zijn die ertoe doen.

Het verhaal op zich is degelijk, maar de manier waarop het geschreven is laat me toch twijfelen. Het verhaal draait teveel rond twee personages. Als Dennis Lehane een nieuwe thriller uitbrengt zou ik die zeker proberen, maar dan hoop ik wel dat de spanning beter wordt opgebouwd doorheen het boek.