Vijf sterren!

Ik kon het niet wegleggen. In één dag verslonden! Wat me het meest betoverde, was het studentenhuis waarin de hoofdpersoon terechtkomt. Wat een plek. Een huis vol deuren die zelden openstaan, met huisgenoten die eerder schimmen dan mensen lijken, en toch langzaam tot leven komen — net als planten in een vergeten serre waar plots weer zonlicht valt. En dan dat gevoel van vervreemding — van nieuw zijn, anders zijn, ontheemd in een vreemd land en een vreemd leven. Marlies Smeenge weet haarfijn te verwoorden hoe het is om als Nederlandse student je plek te zoeken in België, op de Academie van Toonkunst, tussen onbekende mensen, ongeschreven regels en subtiele cultuurverschillen. Echt een aanrader!