Lezersrecensie
Avondmensen zijn heel bijzondere mensen. Die moet je overdag niet lastig vallen.
Een, geciteerd van de achterflap, “portret van een ontwricht gezin”
Vader Simon met, volgens dochter Alice “ de verdrietigste schouders die ik ooit gezien heb. Net als je denkt dat hij ze niet verder kan laten hangen, zakken ze nog een paar centimeter”.
Moeder Heleen, heeft zich teruggetrokken in haar eigen wereld op de zolder van het huis. Ze bemoeit zich zeer zijdelings met het wel en wee van de gezinsleden. Ze leidt haar eigen leven.
Dochter Alice. Naast Simon wordt het verhaal over dit gezin verteld vanuit het perspectief van Alice. Alice woont niet meer thuis, maar is niet in staat haar familie los te laten. Voelt zich verantwoordelijk. Ze is niet in staat haar eigen leven op de rails te zetten: Ze kan geen keuzes maken, niet in relationeel opzicht, maar ook niet voor wat betreft haar studie, haar woonsituatie. De ontwrichtende gezinssituatie heeft ook haar totaal ontwricht.
Dochter Noor lijdt eveneens onder de gezinssituatie. Alleen manifesteert dit lijden zich in boosheid. Boos op haar halfslachtige vader, boos op haar ontwijkende / afwezige moeder, boos op het over verantwoordelijk voelende zus Alice en boos op haar broer Boris die de oorzaak lijkt van deze ontwrichting.
Zoon Boris. Hoewel nergens expliciet een psychiatrische diagnose genoemd wordt, is duidelijk dat Boris ernstige psychische problemen heeft. Hij lijdt aan wanen, extreme angsten en dwangmatigheden. Dit gedrag is niet alleen zorgelijk en verdrietig voor hem, maar voor alle gezinsleden allesbepalend in hun relatie tot Boris, tot elkaar en tot de hun omringende wereld.
In deze debuutroman van Caroline wordt een beeld geschetst van gezinsleden die op welke manier ook lamgeslagen zijn door de situatie zoals deze zich aan hen voordoet. Zij zijn niet bij machte te communiceren en om zelf de regie op hun leven op te pakken.
Het verhaal laat zich vlot lezen, wat niet wegneemt dat de schrijfster in staat is geweest de dieptrieste onmachtige familierelatie bloot te leggen.
Een roman die je niet weg kunt leggen, omdat je graag wilt weten hoe het verder gaat en ook omdat je als lezer steeds hoopt op een omslag, een actie. Een verhaal ook waarbij je, wanneer je toe bent aan de laatste bladzijde, je afvraagt hoe het verder zal gaan met de afzonderlijke familieleden.
Kortom een vlotlezend, aantrekkelijk boek waarin een complexe gezinsrelatie geschetst wordt.