Kracht van boeken

De Franse boekenbrigade is een ode aan het leven én aan (jeugd)literatuur.
Janet Skeslien Charles geeft met dit boek een inkijk in het leven van de ‘CARD’ in Frankrijk aan het einde van de eerste wereldoorlog. Jessie ‘Kit’ Carson verruilt haar baan bij de New York Public Library om in Frankrijk als bibliothecaresse te helpen bij de Franse wederopbouw. Daar is het haar taak een kinderbibliotheek op te zetten in Blérancourt, een gebied vlakbij de Rode Zone en het front.
In 1987 raakt Wendy Peterson, eveneens werkzaam bij de NYPL, gefascineerd door de dames van de CARD en Carson. Terwijl het onderzoek van Wendy verder gaat, ontrafelt zich het verhaal van Jessie en wordt het duidelijk wat er met haar is gebeurd.

Na een nieuwsgierigmakend proloog, is het wat lastig inkomen. Jessie wordt de oorlog letterlijk ingereden. Als lezer valt deze chaos net zo rauw op het dak als bij haar. Maar wanneer het verhaal een paar hoofdstukken verder is, wordt de lezer het verhaal ingezogen.

De schrijfster weet de omgeving en de situatie waarin de personen zich bevinden heel goed te omschrijven, daardoor kun je het erg goed voor je zien. Ook de karakters van de personen worden op zo’n manier neergezet, waardoor je steeds meer meeleeft met de personages in het verhaal. Omdat het grotendeels in 1918/1919 speelt zitten er, ook voor de geoefende lezer, soms wat lastige woorden in. Waar bij sommige boeken al vrij in het begin duidelijk is hoe alles in elkaar steekt, weet Skeslien Charles het bij dit boek spannend te houden. Het wordt zelfs pas aan het eind duidelijk wie de dame in de proloog is. Het laatste deel van het boek zorgt ervoor dat er niets anders op zit dan doorlezen, want telkens is er de vraag, hoe verder..

‘Geschiedenisboeken vertellen nog niet de helft. Zeker niet als het vrouwen betreft’, zegt één van de ‘Card’ dames. En dat klopt. Daarom is het ook zo goed dat naast een prachtige roman, de schrijfster aan het eind wat achtergrondinformatie toegevoegd heeft. Ze geeft aan dat het boek na maar liefst tien jaar onderzoek geschreven is. En zelfs dat lees je terug in de roman. Het is knap om real life zo met een roman te kunnen combineren. De boodschap van het verhaal, er schuilt kracht in boeken, is geschikt voor alle tijden.
Een goed boek laat je achter met een mengelmoes van vrolijkheid omdat het zo goed was en teleurstelling dat het verhaal uit is. Dat blijft je nog een tijdje achtervolgen, totdat je troost vindt bij weer een nieuw verhaal.