Een Krachtboek

Een Krachtboek , Marjon

Graag benoem ik een paar ervaringen als lezer, eerder ook betrokken bij de jeugdzorg.
Bij mijn eerste lezing ben ik erg onder de indruk van het verhaal over het jeugddorp en haar bewoners. De auteur brengt via de dagelijkse gebeurtenissen de psychologische interacties sterk naar voren, je leert de hoofdpersonen goed kennen in hun kern en kwetsbaarheid. Je wordt meegenomen in hun emoties, realistisch en in hedendaagse taal beschreven. De vaak verbijsterende ingrepen in een instelling voor opgroeiende kinderen concurreren soms met de situaties waaruit de kinderen nu juist zijn ontsnapt. Des te indrukwekkender is het om te zien hoe de kinderen elkaar steunen in hun nieuwe thuis en hoe snel ze onderscheiden welke volwassenen ze wel en niet vertrouwen.
Bij mijn tweede lezing komen de grotere thema’s die invloed hebben op de verstoorde opvoeding van de kinderen meer naar voren. De persoonlijke geschiedenis van ouders, familie en hun maatschappelijke context worden als rode draden in het verhaal gevlochten en krijgen herkenbaar vorm in het doen en laten van de personages. De schrijver weet je zo ondanks de zware kost steeds verder het verhaal in te trekken met spannende cliffhangers in afwisselende hoofdstukken. Dit is een grote verdienste van Marlene van Van Steensel, die met veel empathie en humoristische kenschetsen haar jongere hoofdpersonen naar een spannende ontknoping leidt van hun tijd in het jeugddorp, en hen uiteindelijk te voorschijn laat komen als veerkrachtige en wijze volwassenen.
De Erfschat is een ontroerend, realistisch en opbouwend relaas over jonge mensen met een verstoorde jeugd. Maar bovendien is het boek een impliciet maar haarscherp beschreven pleidooi voor noodzaak en erkenning van professionaliteit in de jeugdzorg. Ook dit maakt het boek van grote waarde .