Boeiend en meeslepend

Een vrij dik boek voor mijn doen, maar meerdere keren erkend, dus het leek me de moeite waard om gewoon maar een poging te wagen.

Dit boek raakt best wel zware thema’s: een narcistische en tirannieke vader, pesten en de achteruitgang van de Bijlmer. Maar eigenlijk voelt het nergens echt zwaar. Dat komt vooral door de vlotte manier van schrijven: korte hoofdstukken die bijna op zichzelf staan, vaak met een vleugje humor, waardoor het gewoon lekker wegleest.

Wat ik voornamelijk sterk vond, is hoe de Bijlmer in de jaren 80 en 90 wordt geschetst. Je krijgt echt een goed beeld van de omgeving en de tijd, dat maakt het verhaal meteen levendig. Het kost weinig moeite om je in te leven in de kleurrijke personages van de Bijlmer.

Tegelijkertijd mist het plot voor mij een duidelijke structuur. Het voelt een beetje alsof gebeurtenissen elkaar gewoon opvolgen, zonder dat er echt een rode lijn in zit. Aan de ene kant is dat juist wel mooi, want zo gaat het immers in het echte leven ook, maar bij een roman verwacht ik toch iets meer opbouw, een spanningsboog. Voor mij had het boek dan ook best een stuk korter gemogen.

Al met al is het boek een bijzondere en mooie afspiegeling van de Bijlmer en de kleurrijke inwoners die daar intrek hebben genomen. Een (letterlijk en figuurlijk) zwaar boek, dat toch luchtig blijft door de fijne schrijfstijl.