In klare taal een gecompliceerd thema

Patty slaagt erin twee belangrijke thema's van anonieme zaaddonatie in de vorige eeuw in eenvoudige taal, korte hoofdstukken, maar vooral impliciet te beschrijven. De eerste is 'Het Grote Geheim' zoals dit zowel de eigen identiteit(vorming) van het donorkind verstoort, als ook de verhoudingen in het gezin. Ieder gezinslid moet daarin haar/zijn eigen weg vinden en Patty laat subtiel zien hoe complex dit gaat. En soms zo pijnlijk.
Bijvoorbeeld de enige reactie van de ouders als ze hen vertelt dat ze haar 'geheim' voor het eerst met een buitenstaander (fysiotherapeut) heeft gedeeld: 'Dat is mooi, die heeft beroepsgeheim.' Korte zin die zo betekenisvol is.

Het andere thema dat ik, als zaaddonor in de jaren '90, heel erg herken en vaak gehoord van anderen in het KID-domein; 'verliefdheidsgevoelens' met je nieuwe biologische verwanten. Onverklaarbare, ongrijpbare en ook onvermoede (genetische herkenning?) gevoelens die opspelen als je die ander ontmoet en leert kennen. Nooit gebruikt Patty het woord verliefdheid in dit boek, maar ze beschrijft treffend - zonder expliciet te zijn - haar innerlijk als de ontmoetingen met haar halfbroers en - zussen zich ontwikkelen. 'Ik ga in het vak staan dat staat voor JA. [halfzus] M staat bij me en ik knijp even zachtjes in haar arm. Ze lacht. Ik vind haar superleuk.'

Kortom een intiem verhaal dat het 'ontpoppen van de vlinder' in Patty weergeeft.