Veel potentie, maar te veel clichés

Ik had moeite om in het verhaal te komen. Na de eerste 100 pagina’s heb ik het boek weggelegd en een lange tijd niet meer opgepakt, (vaak geen goed teken). De focus lag te weinig op het wolvenmeisje Alice, terwijl dat juist was wat me aantrok in het verhaal. In plaats daarvan draaide het te veel om voorspelbare gebeurtenissen, zoals Julia die valt voor Max. Op zich prima om te lezen, maar niet wat je verwacht bij een boek dat belooft het verhaal van een wolvenmeisje te vertellen.

Gelukkig werd het na 150 pagina’s interessanter, toen het verhaal eindelijk dieper inging op Alice. Ik denk dat de schrijfster veel meer uit het verhaal had kunnen halen als ze ervoor had gekozen er een literaire roman van te maken. Nu bleef het een gewone roman, wat in mijn ogen niet goed paste bij het onderwerp en deze tekort deed.

De verhaallijn op zich is goed, en daarom geef ik drie sterren, al neig ik eerder naar 2,5. Het boek had zoveel meer kunnen zijn als de kern van het verhaal, Alice en haar achtergrond, meer aandacht had gekregen. Helaas werd er te veel tijd besteed aan cliché liefdesverhalen die je al vanaf de eerste bladzijde zag aankomen. Dit haalde de spanning weg en leidde af van het eigenlijke onderwerp, wat ik jammer vond.