Luchthartig feel-good kattenboek

Een Kat op Recept is een verzameling van 5 korte verhaaltjes die ietwat met elkaar verbonden zijn, met telkens een kat en een baasje in de hoofdrol.
Het boek leest heel vlot en is dus ideaal om te lezen op vakantie of als palette-cleanser.

De auteur is duidelijk zelf ook een kattenliefhebber, dit heb ik echt gemerkt aan de wijze waarop ze de interactie tussen de baasjes en de katten beschreef. Fijn dat iedere kat een eigen karakter heeft, en op een andere manier als 'medicijn' een helende werking heeft.

SPOILERS

1. Bee
   Het eerste verhaaltje is meteen ook mijn favoriet! Het was bevrijdend om te lezen hoe Shūta durft weg te stappen van zijn toxische job, en gaat voor een leven met minder status en aanzien maar wel meer geluk (iets wat ik ook al heb gedaan, en niet makkelijk is). Bee is ook echt een schat van een kat

2. Marugo
   Dit verhaaltje beviel me iets minder, omdat ik niet heel veel begrip kon opbrengen voor Koga, die eigenlijk alles heeft om gelukkig te zijn, maar dat precies niet waardeert en daarom de mensen in zijn omgeving tegen zich keert. We maakten ook niet echt kennis met het katje, dat nogal op de achtergrond van het verhaal bleef.

3. Koyuki
   Aoba en haar moeder Megumi adopteren een pluizig wit katje, dat de 2 dichter bij elkaar brengt. Hoewel ze voor Aoba naar de kliniek gingen, is het toch vooral de moeder die dankzij de 'behandeling' veranderd en haar verleden beter begrijpt.

4. Tanku en Tangerine
   Hier leren de speelse katjes Tangerine en Tanku aan Tomoka (en de lezer ) dat niet alles in het leven perfect moet zijn, en dat de controle loslaten mag. In deze op-prestatie-gerichte maatschappij vind ik het altijd leuk om boeken te lezen die me eraan herinneren dat er meer is in het leven dan een goede school/werkcarrière. Ik vind het wel jammer dat Tomoka de enige lijkt te zijn die aan haar relatie met Daigo werkt, terwijl ze overduidelijk niet bij elkaar passen...

5. Mimita
   In het laatste verhaaltje komt alles een beetje samen, hoewel er toch nog hier en daar een plot-hole overbleef. Dit heb ik bij magisch-realisme al vaker meegemaakt, maar toch stoort het me een beetje. Blijkt dus dat de verpleegster Chitose en de dokter Nikè in een vorig leven katten waren. Maar wat is er dan gebeurt met de katjes die dood waren teruggevonden in het gebouw? Bestaat de kliniek uberhaupt, of is ze een symbolische ruimte en krijgen de patienten de katten eigenlijk van het opvangcentrum dat er langs achter aangrenst?