Een fijn, hoopvol en realistisch werkboek

Het boek Blij dat ik weer rij had ik wel eerder willen tegenkomen! Ja, ik heb het in eerste instantie in één ruk uitgelezen, maar ik ben gelijk weer opnieuw begonnen, maar nu rustiger en met meer aandacht.
Het boek is leuk, eerlijk, niet overdreven optimistisch, want ja, er valt werk te doen, maar het is vooral hoopvol. Ik kreeg al lezend steeds meer bewondering voor de schrijfster en, en passant ook voor mezelf ;-) Want we proberen het toch maar! De vele tips zijn fantastisch. Ik heb er al verschillende met succes uitgeprobeerd. Inparkeren bijvoorbeeld en daarbij tegelijkertijd het alfabet opzeggen.
Mijn ‘andere beren op de weg’ heb ik inmiddels ook ontdekt. Het boek heeft van die inzicht gevende stukjes van specialisten aan het begin van elk hoofdstuk en die zijn echt belangrijk. Ik had er bijvoorbeeld geen idee van dat mijn rijangst niet apart staat van de rest van mijn leven. Nu snap ik echt niet meer dat ik dat niet eerder inzag.
De tekeningetjes voegen zeker iets toe, neem bijvoorbeeld die enorme L op de auto op de omslag. Als uitdrukking over hoe je je kunt voelen in een lesauto, pffffff!
In de ‘aanhangwagen’ staan nog een aantal goede tips. Naar aanleiding daarvan heb ik bepaald dat ik niet (waarschijnlijk nooit) naar Amsterdam of Den Haag hoef te rijden, dan neem ik gewoon de trein. En Blij dat ik weer rij blijft voorlopig nog even mijn ‘werkboek’!