Niet wat ik ervan had verwacht

Ik heb zelf een herseninfarct gehad op 28-jarige leeftijd. Ik heb al heel wat verhalen over lotgenoten gelezen en schrijf zelf ook een blog over leven met hersenletsel. Hoewel ik zelf ook humor en eerlijkheid gebruik in mijn teksten en zelf geen fan ben van de "ik ben ondanks alles zo dankbaar voor alles" -mentaliteit, vond ik dit boek wel heel erg cynisch. En ook verwarrend. Ook al schrijft Martine heel openhartig over deze verschrikkelijk ingrijpende gebeurtenis, toch voelt het voor mij heel afstandelijk.

Ik kende Martine zelf niet, ik ben Vlaming. Dus ik weet ook niet hoe ze was of op tv overkwam voor ze haar hersenbloeding kreeg. Daar houd ik wel rekening mee.