paul dessing over Tot in eeuwigheid

Een enkele keer koop ik een thriller vanwege het aantal toegekende sterren in VN; zo ook dit boek dat 4 sterren meekreeg. Eerlijk is eerlijk, het verhaal op zich is verrassend genoeg en bevat voldoende spanningselementen, maar toch blijft het gevoel "dit is het net niet" prominent aanwezig.
In de flaptekst staat de nogal boute bewering dat Edwardson Henning Mankell's natuurlijke opvolger zou zijn. Niet wat mij betreft. Mankell's karakter- en sfeertekeningen zijn veel en veel beter.
Sommige delen zijn ronduit saai en doen door herhalingen van zinnen en woorden gemaakt literair aan.
De hoofdpersonen komen wél goed uit de verf; dat schijnen Scandinaviërs toch goed te beheersen.