Verrassend mooie debuutroman

Wat een verrassend mooie debuutroman van deze schrijver! Verwacht geen sensationele thriller of iets dergelijks, maar laat je meevoeren in de wereld van het meisje Asa.

De manier waarop deze wereld wordt beschreven voelt bijna surrealistisch en is zo beeldend dat je je met gemak een verfilming van dit boek kunt voorstellen. Gek genoeg moest ik daarbij denken aan de kinderserie van Knofje, die ook dat surrealistische over zich heeft. De schrijver weet ook heel goed realiteit en dromen/gedachten af te wisselen, waardoor je soms in een soort schemerwereld terechtkomt.

In die wereld wordt zelfs gebruik gemaakt van horrorelementen, in die zin dat (spoiler alert!) de sfeer onheilspellend wordt en er bijvoorbeeld plotseling een dode persoon bij een grafsteen verschijnt. In een verfilming zou deze episode er behoorlijk duister uitzien.

Maar zo donker als het soms kan zijn, zo licht kan het ook zijn. Je wordt meegenomen de natuur in, beschrijvingen zijn vol kleuren en geuren. De schrijver wil je de omgeving laten ervaren en de boslucht doen opsnuiven en doet dat op fabelachtige wijze.

Hoewel verlating(sangst) en eenzaamheid als een rode draad door het boek lopen, zijn vriendschap en liefde ook belangrijke elementen in deze roman. De liefdevolle relatie tussen Asa en Iris is er een die mij vanbinnen wist te raken.

Wat verder constant aanwezig is, is het mysterie. Want wat is er nou eigenlijk echt gebeurd? Waarom is moeder geworden zoals ze is? Wat is er met vader? De vragen blijven lang onbeantwoord, maar uiteindelijk krijg je al de antwoorden en wordt alles duidelijk.

Kortom: een boek dat je kan grijpen en dan niet meer loslaat. Als ik regisseur zou zijn, zou ik hier dolgraag een film van maken. Tenslotte leest het boek al als een in mysterie gedompeld filmscript, waarin je meeloopt aan de zijde van Asa en hoopt dat ze ooit gezien wordt voor wie ze is.