Tikkeltje irritant

Het is altijd leuk als mensen hun droom hebben gevolgd. Zeker als die droom is om een boekhandel te beginnen in een leuke stad. Maar gaandeweg het boek begon ik Petra steeds irritanter te vinden. Ze viel nogal in herhaling over hoe hard ze werkt (terwijl zij en haar man er maar weinig mee verdienen) dat de boekhandel heel succesvol is, dat zij zelf ook heel succesvol is, dat ze weinig tijd heeft voor haar kinderen (die ze merkwaardig genoeg 'het kind' of 'de dochter' noemt) en dat ze steeds haar talloze vrienden weet in te zetten als ze iets nodig heeft. Want zij heeft het zelf immers zo ontzettend druk. En dat geloof ik ook echt wel, maar het maakt het boek er niet interessanter op, ook omdat 't nergens echt de diepte ingaat.