Lezersrecensie
Flora’s erfenis
Dit is het eerste deel van een trilogie van deze Franse schrijfster. De schrijfster is al langer bezig, maar dit is haar eerste Nederlandse vertaling.
Het begint met de proloog waar oma Josephine denkt, dat ze haar geheim van het huis van haar ouders heeft begraven, dat niemand hier nu achter zal komen. Dit schrijft ze op Corfu in 1983.
Het volgende hoofdstuk gaat over kleindochter Flora en zo word je meegenomen in de levens van deze 2 dames. Het verhaal speelt zich af in zowel Amerika, Frankrijk, Italie en Griekenland. Het boek bestaat dus uit 2 verhaallijnen, waar je echt heel erg snel in zit en in meegetrokken wordt. Het is lekker geschreven en je wilt direct naar het einde en als je daar bent, baal je als een stekker.
Flora heeft met haar zakenpartner Carter een trendy galerie namelijk “Artspace Storehouse”. Als ze terugkomt van vakantie is er iemand bij haar appartement geweest, de conciërge geeft haar de naam van de bewuste persoon. Ze schikt, nu moet ze haar partner gaan informeren wat ze gedaan heeft.
Na dit gesprek, wat niet lekker verloopt, is er geen reden om in Amerika te blijven. Ze moet in de luwte blijven. Ze heeft van haar oud-tante een huis geërfd, samen met haar 2 nichtjes aan de kust in Normandië – het huis heeft de naam “Les Agapanthes”. Ze weet niet waar ze naartoe moet gaan, om de onrust uit de weg te gaan, maar dan is de beslissing snel genomen. Ze neemt een tijdje vakantie en gaat naar het huis in Normandië. Hier kent niemand haar en kan ze in de schaduw leven.
Josephine was de oudste dochter van Guillaume en Amélie. Guillaime is een geweldige schilder, een groot kunstenaar. Josephine heeft zijn talent toch wel enigszins geërfd. De zus van haar vader “Delphine” woont in Parijs. Ze wil heel graag naar de École des Beaux-Arts. Ze maakt van alles mee in Parijs en redt o.a. zelfs een kleine weesjongen, die na de kerst bij haar moeder en haar oom mag blijven wonen.
Flora ontmoet op haar eerste dag in Beaugeville-sur-Mer veel mensen, dat haar hoofd ervan tolt. Als ze dan bij de villa thuiskomt, ligt er een pakketje voor de deur. Ze is natuurlijk heel nieuwsgierig wie dit heeft neergelegd en wat erin zit. Er zit een brief bij van haar oud-tante Juliette (de zus van haar oma). Ze schrijft Flora in haar brief, dat de familie uiteen gevallen is en dat ze hoopt dat Flora en haar nichtjes over de vreselijke leugens en alles wat niet gezegd is, heen kunnen stappen om de villa te behouden. Er zitten in de doos enkele spullen die van de oma van Flora zijn geweest. ”Je hebt het recht dit te weten en ik denk dat ze dit gewild zou hebben”. Er zit een caleidoscoop in en 2 foto’s. De eerste is van Flora, Stella en Morgane – alle drie de nichtjes. De tweede foto is van Flora alleen genomen 2 jaar later alleen op het strand.Flora is dan 11 jaar. Er zitten ook schetsen bij van haar oma en een opschrift: “de drie ontbrekende stukken zullen leiden naar de vierde”: de waarheid. Maar er zit ook een dikke stapel papieren bij. Als ze begint met lezen is het het manuscript over het leven van haar oma. Maar er moet meer zijn want het is nog niet volledig. Later krijgt ze nog twee keer een deel van het manuscript. Op deze manier leert ze “Mamie” zoals ze haar oma noemt, nog beter kennen want over haar jeugd heeft Mamie Flora nooit iets verteld.
Er zijn best veel personages in het boek, gelukkig worden ze goed beschreven, je ontdekt waar ze in het verhaal voor staan en welke band ze met Flora of haar oma hebben. Mocht je op romantiek wachten in dit boek, komt goed hoor even geduld hebben en je wachten wordt beloond.
Op een gegeven moment werkt de schrijfster naar het einde van het boek, maar er blijven vragen open staan. Waarschijnlijk als we de boeken van Stella en Morgane hebben gelezen komen we bij de waarheid uit. Dus spannend tot het einde. Toch is het een mooi einde! Het enige jammere van alles is dat we tot eind 2026 op deel 2 moeten wachten en tot eind 2027 op deel 3. Dat duurt wel heel erg lang, tegen die tijd ga ik dit boek zeker nog een keertje lezen. Dat is echt geen opgave, het is een geweldig mooi boek.
Als je van boeken van Barbara Josselsohn en Lucinda Riley houdt, verwacht ik dat je dit boek zeker ook mooi gaat vinden.
Heel veel leesplezier bij dit fantastisch mooie boek.