Het bevat nochtans alles voor een goed verhaal

Dit boek bevat alles voor een sterk verhaal, maar het lijkt nog niet helemaal afgewerkt. Ik lees vaker boeken die uitgegeven werden door de auteur zelf. Dan kom je wat meer schrijffouten tegen, dat begrijp ik. Het zijn dan ook niet deze dingen waardoor de vaart van het verhaal, dat wel een sterke spanningsboog heeft, tegen gehouden wordt. Het zijn deze elementen:

Inhoud:
-Te veel personages: De auteur kon bijvoorbeeld 2 van de 3 vriendinnen samenvoegen, zonder het verhaal aan kracht te minderen. Zo had die net een sterker personages ontwikkelt.
-Ingaan op personages die voor het verhaal niets betekenen.
-De vraag doorheen het hele verhaal wie Aurora's studies betaalt.
-De naam 'Aurora' klinkt als een gorgel in de keel.
-De tijd: Aurora krijgt 1 week strafstudie aan het begin van het boek om dan maanden later nog steeds strafstudie te hebben. Je leest niet meteen hoe dat komt. Je denkt dus als lezer dat je nog steeds in de eerste week zit, terwijl er enorm veel gebeurde ...
-Het lijkt Aurora niet veel te doen dat ze geen 'Normer' is. Ze is meer verbaasd over het feit dat het schoolhoofd haar moeder kent en dat deze goede punten had dan over het feit dat ze magie heeft. Later, wanneer ze de eerste keer iets laat zweven in de les, wordt daar niet bij stil gestaan. Dat wordt omschreven als een doodgewone en zelfs saaie les.
-De vraag of die jongeren geen wiskunde, grammatica, en andere talen moeten leren (maar dat had ik ook bij Harry Potter en Wednesday). Dat zijn tenslotte belangrijke vakken, ook voor magische mensen.
-Aurora eet niets of nauwelijks doorheen het hele boek, maar ook daar wordt geen aandacht aan besteed. (Eetstoornis?)
-Op het einde, bij de ontknoping, komt een personages die Aurora herkent, maar waar ik geen idee van heb wie het was. Het wordt niet vermeld, de auteur gaat er van uit dat de lezer mee is. Dit is wel belangrijk voor die ontknoping.
-Aurora heeft een brief van haar moeder die ze vooral niet leest.

Schrijfstijl:
-Veel te veel 'bijzinnen' of vergelijkingen. 'Als, alsof,...', soms waren er meer dan 3 vergelijkingen op 1 pagina.
'Ze schreeuwde het uit alsof ze al haar krachten uit haar lichaam duwde, en uit haar handen ontsprong een vonk' kon zijn 'Ze schreeuwde, duwde al haar krachten uit haar lichaam en uit haar handen ontsprong een vonk' of 'Ze schreeuwde het uit en er ontsprong een vonk uit haar handen' (dat ze schreeuwde vertelt ons namelijk al dat ze het erg lastig heeft.) Zo zat ik me doorheen het hele boek te ergeren. Soms kan zo'n bijzin wel. Maar ik denk dat de auteur eens in het manuscript 'cntrl+f' had moeten doen en daar 'alsof' of 'als' had moeten intikken... om eens grote kuis te houden.

Het boek op zich is een prestatie en het verhaal is knus en leuk. De vrouwelijke vibes door het feit dat de hoofdpersonages tienermeisjes waren, gaf me zelf het gevoel dat ik weer een tienermeisje was. De sfeer en de omschrijvingen van de wereld kon ik me heel goed voorstellen. Het zat dus allemaal fijn in elkaar, maar het kon zoveel meer zijn. Ik hoop dat de auteur een kans krijgt bij een uitgever die een editor aanwijst. Want als zo iemand er één keer met de figuurlijke schaar was doorgegaan, zat dit verhaal zeker goed.