Een emotionele, enge rit

Als liefhebber van het horrorgenre ben ik niet snel meer onder de indruk van een boek uit dit genre. Ik vind eigenlijk zelden nog iets 'eng'. Maar dit verhaal vormt daar zeker een uitzondering op.

Een moeder verliest haar enige zoon door een auto-ongeluk. Het verdriet en het rouwproces kwamen bij mij als lezer hard binnen. Hoe moeilijk is het om om te gaan met dat verdriet. Wat zou je er als moeder voor over hebben, om je zoon nog een keer te zien, te spreken, te zien lachen, en misschien zelfs aan te raken.

Het boek telt maar 110 pagina's. Het is zo realistisch, zo beeldend en zo eng, dat ik er nog steeds elke dag even aan moet denken. Een echte aanrader voor liefhebbers van het horrorgenre.