geweldig verhaal

De meermin en de courtisane van Imogen Hermes Gowar
Koopman Hancock krijgt bezoek van een van diens kapiteins. Die heeft zijn schip verkocht in ruil voor een dode meermin. Hancock is weduwnaar en zijn nichtje Sukie verzorgt zijn huishouding. Sukie adviseert hem de meermin tentoon te stellen en er geld mee te verdienen.
Madam Bet Chappell beheert een exclusieve club en wil de meermin graag huren om aan een hoger publiek voor te stellen. Hancock gaat erop in en woont in haar salon een voorstelling bij, een ballet: De sirenen en de zeelui, in gezelschap van Angelica Neal. Hij is verbijsterd en hij vertrekt. Angelica is van haar stuk gebracht: afgewezen door een armetierige koopman. Zij stort zich in de armen van George Rockingham.
Angelica gaat helemaal op in haar nieuwe liefde George en verwaarloost haar andere contacten. Hancock wil de meermin terug en verkoopt haar dan voor 20000 pond. Hij is weg van Angelica en wil haar verrassen met een levende meermin. Hij geeft opdracht om er een te vangen.
Als George breekt met Angelica en haar berooid achterlaat ontfermt Hancock zich over haar. Neemt haar in huis en voldoet zelfs aan haar wens om met haar te trouwen. Hij koopt een groot huis voor haar met in de tuin een grot.
Het is Jones gelukt een levende meermin te vinden. Het vat met daarin de meermin wordt in een loods gezet. Iedereen in de buurt raakt depressief. Er gebeuren allemaal nare dingen. Als de loods leeg moet neemt Hancock de meermin mee naar de grot in zijn tuin. Hij merkt niets meer van wat er om hem heen gebeurt.
Op een hele mooie wijze heeft de schrijfster verschillende verhalen in elkaar geweven. Hancock met zijn zoektocht naar de meermin, het leven van de 27-jarige Angelica en het leven van de meisjes in de salon van madam Chappell, waarbij dan ook nog het racisme wordt betrokken. Tussen de hoofdstukken door staan korte in cursief gedrukte stukken vanuit het perspectief van de zeemeermin. De schrijfstijl doet denken aan Jane Austen. Het is bijna niet te geloven dat iemand van deze tijd zich zo in het verleden – verhaal speelt in 1785 – heeft kunnen inleven. Het verhaal boeit en je blijft doorlezen.