Bast: fantastisch in meerdere opzichten

De wereld is uiteindelijk dan toch overspoeld door de barbaren. Mads is de enige die heeft kunnen ontsnappen, waarbij hij Gwen, die toen nog maar een peuter was, heeft gered. Samen wonen ze diep in het bos, zo ver weg dat zelfs de moordlustigste barbaar hen niet kan vinden. Maar is hun lila huisje een toevluchtsoord, of een gevangenis? Wordt Gwen beschermd of beknot door de verhalen van Mads? En hoe moet dat als ze opgroeit en haar vleugels wil uitslaan?

'Bast' speelt in op een angst die zo diep zit dat je hem in alles herkent, al lijkt de wereld waarin het verhaal zich afspeelt in eerste instantie nog zo fantastisch en ver van je bed. Net zo herkenbaar is het verlangen naar vrijheid van de opgroeiende en steeds heftiger puberende Gwen. In de strijd tussen die twee polen raak je als lezer gevangen, en word je meegezogen het verhaal in. Tot het eind toe weet je niet wat of wie je moet geloven, of waar je op moet hopen. Je kunt alleen maar ademloos verder lezen.
Als het verhaal uit is zindert het nog een hele tijd na: met bespiegelingen over de zin en zinloosheid van angst voor het vreemde, en dat de grootste kracht uiteindelijk in kwetsbaarheid schuilt. Dit alles gegoten in een verhaalwereld die je bij de lurven pakt en tegelijk een allegorische fantasie lijkt...totdat ook in die fantasiewereld barstjes verschijnen en alles opnieuw op zijn kop komt te staan.

Een heel knap geschreven, randje-van-je-stoel-spannend boek, dat ook na de laatste pagina nog blijft boeien.