mooie verhalen in een verhaal

"Het leven verslijt ieder mens". Dit is de teneur van deze roman en stemde me tijdens het lezen vaak somber. Mijn haartjes kwamen dikwijls rechtop te staan.
Je wordt in de tijd terug geslingerd naar de periode net voor WO I. Het verhaal wordt beschreven vanuit elk hoofdpersonage, en ja ik geef toe, soms wat voorspelbaar, maar liefdevol en echt mooi geschreven. Hierdoor krijg je telkens weer een andere perspectief, vooral op de uit de hand gelopen situaties. Kortom, niet is wat het lijkt.

Ik had er nog nooit van gehoord, maar Woesten, een klein gehucht in de westhoek, bestaat dus echt, een bezoekje waard?