Nodigt niet uit tot meer

Moord aan tafel is een cosy crime thriller die zich afspeelt in het wereldje van sterrenkoks en haute cuisine restaurants. Als een gast in het kleine Luxemburgese restaurant van Xavier overlijdt, blijkt dat het slachtoffer daags ervoor heeft gegeten in het sterrenrestaurant van Xaviers leermeester Boudier in Frankrijk. Xavier gaat op onderzoek uit en ontdekt dat Boudiers restaurant is afgebrand en Boudier spoorloos is verdwenen. Xavier breekt in en ontdekt een geheimzinnig ingrediënt. Het leidt tot meerdere moorden en afgebrande restaurants.
Tom Hillenbrand heeft een leuk plot bedacht, en beschrijft de gebeurtenissen en de mise en scene heel aardig, maar zijn schrijfstijl is erg clichématig en de dialogen zijn houterig.
De vertaling is nog slechter. Dat begint al met de titel, die in het Nederlands “Moord aan tafel” is, wat niet echt de lading dekt. Waarom niet gewoon de Duitse titel “Teufelsfrucht” naar het Nederlands omgezet? Dat zou veel passender zijn geweest, gezien het plot. Ook in de lopende tekst is de vertaling af en toe tenenkrommend, variërend van onjuiste interpunctie tot onduidelijkheden.
Als er staat “Daarna moest je naar de Kirchberg rijden die ten oosten van het centrum lag.” (p. 28), dan ontbreekt daar gewoon een komma tussen “rijden” en “die”, tenzij er ook een Kirchberg is die ten westen van het centrum ligt. Op pagina 57 is sprake van “… die zeikerds van een Duitsers …” Een Duitsers???
Of op pagina 117: “Als hier ergens een aanknopingspunt was dat verwees naar de verdwijning van zijn mentor, was het waarschijnlijk daar.” Mmm, is het nu hier of daar? En een paar pagina’s verder lezen we: “Hij haalde vlug de sleutel eruit, trok de deur weer dicht, deed hem aan de binnenkant op slot en haalde de sleutel eruit.” Onduidelijk en lelijk.
Het boek is nodigt dus niet uit om de andere delen in deze serie te gaan lezen.