Een boek in makkelijk Nederlands, geen simpel verhaal

Dit boek is een mooi startpunt voor een gesprek of een les. Het is een heel herkenbaar verhaal voor studenten en ze geven aan het fijn te vinden om hun worsteling eens in een boek terug te lezen. De gevoelens van Tarek zijn in makkelijke taal opgeschreven (+-niv A2), maar het is geen simpel verhaal.

Tarek is naar Nederland gekomen als vluchteling en mist zijn ouders. Hij voelt zich alleen, in een vreemd land. ‘Herinneringen doen pijn’, herkende één van mijn studenten. En dan moet hij ook nog eens zo’n lastige taal als het Nederlands leren. Met hoofdpijn gaat hij elke dag naar school. Totdat hij een nieuwe docent krijgt.

Ook mijn NT2-studenten in de leeftijd 18-26 vonden het goed om te lezen: ‘Het is wel verdrietig, maar wel een goed boek, ook voor Nederlandse mensen om te weten hoe het voelt. Er zijn veel mensen zoals Tarek.’ En: ‘sommige dingen kun je niet zeggen, maar dit boek laat het je voelen.’ Sommige stukjes zijn bijna poëtisch geschreven, maar wel in makkelijke taal.

Sommige studenten vonden het open einde jammer, en het verhaal ‘een beetje kort’, maar ik denk dat dat vooral aangeeft dat het ze aanspreekt. Ook in een klas met verschillende niveaus (met B1 studenten ertussen) kun je dit boek daarom goed bespreken, als je er verschillende typen vragen en/of (schrijf) opdrachten aan koppelt. Het levert waardevolle gesprekken op.