repetitief taalgebruik, hoofdpersoon komt niet tot leven

Albertine Agnes is een vrouw aan wie sinds de schoolbanken helaas weinig aandacht werd geschonken en dat is spijtig, want haar positie was in de toenmalige Republiek uitzonderlijk. In Europees verband is zij niet de enige in haar tijd (of daarvoor) met een politieke kijk, èn de bevoegdheid, om een politieke kijk in daadkracht om te zetten. Het leek mij een interessant boek waarvoor veel onderzoek en naslagwerk voor werd verricht door de schrijfster. Bij het lezen wordt de repetitieve schrijfstijl snel vermoeiend : iets is niet van belang, maar van cruciaal belang (3 x op drie bladzijden); Johan de Witt is de intelligente Johan de Witt (ook 3 maal op drie bladzijden); diplomatie is briljante diplomatie (2 x op twee bladzijden) en de vele bijna letterlijke herhalingen van eerder gebruikte zinnen doet vooral in de eerste helft denken aan een les voor snel afgeleide tieners. Dat Hendrik Casimir de zoon was van A.A. is al voor het lezen van het boek duidelijk maar is eveneens een telkens weer herhaald feit. Hier had een redacteur van de uitgever goed werk kunnen verrichten (naast historisch onderzoek doen is goed schrijven geen vanzelfsprekende gift) en de inhoud zou zo zeker met 10 procent kunnen zijn ingekort om er een beter lopend geheel van te maken.
Vanaf het rampjaar, tweede helft van het boek, loopt het relaas meer feitelijk en stukken beter. Van de persoonlijkheid A.A.,náast het onderhouden van haar stadhouderlijke patronage-netwerk en het inundatie-beleid in de noordelijke provincies, wordt niet meer duidelijk dan de 4 pagina's aan het eind, waar de bouw-activiteiten van de Oranjes en met name A.A. en haar zusters worden genoemd. Dat staat dan wel los van het rampjaar, maar had ook in de tekst geintegreerd kunnen worden. Een stamboom ontbreekt; dat zou in dit boek veel verduidelijken voor de onderlinge verhoudingen, die had op 1 pagina afgedrukt kunnen worden.
Spijtig : het boek maakte de verwachtingen na het lezen van de achterflap en het snel doorbladeren in de boekwinkel - voor mij - helaas niet waar.