Wat een boek!

Wat een boek! Zonder teveel over de inhoud te zeggen, begint het nog redelijk conventioneel, waarbij heden en verleden van de hoofdpersoon elkaar afwisselen, in prachtige zinnen vol schijnbaar moeiteloze metaforen, waaraan je kunt zien dat de auteur ook beeldend kunstenaar is en heel goed kan kijken. Om de paar zinnen een observatie of een gedachte die me aan het denken zette, waarbij de schrijfster het menselijk gedoe haarscherp fileert. Een traag te verorberen boek als een doosje delicate bonbons, dacht ik. De hoofdpersoon verdwaalt echter steeds meer in haar eigen geest en ook als lezer raak je bevangen door een surrealistische, hallucinante wereld waarin je het ongelooflijke gelooft omdat het verhaal steeds meeslepender wordt. De koortsdroomachtige toestand stuwt het verhaal naar het verrassende einde. Een boek waarvan sfeer en inhoud me al dagen bijblijft.