Lezersrecensie
Leesportfolio Nederlands
Toen kwamen de wolven. Een boek dat geschreven is door William Giraldi. Een boek waarin alles mogelijk is en waarin iedereen de mogelijke dader zou kunnen zijn. Je wordt overspoeld met verschillende onnatuurlijke gebeurtenissen waarvoor geen enkele verklaring bestaat. De natuur die gebruikt wordt als onontbeerlijke hindernis. Je wordt meegesleurd in een thriller waar je niet genoeg van kan krijgen.
De auteur van het boek is William Geraldi. Hij maakte zijn debuut in 2011 met zijn roman ‘Busy Monsters’. Hij schrijft vooral fictieboeken en is ook auteur bij een literair tijdschrift namelijk AGNI. Hij schrijft opiniestukken voor verschillende tijdschriften en kranten. In het boek worden drie kinderen vermist. Ze blijken meegenomen te zijn door de wolven. Het verhaal speelt zich af in een klein afgelegen dorpje genaamd ‘Keelut’. Het kleine dorpje is ver afgelegen van de beschaafde wereld. In de winter kan het wel tot – 50°C worden wat behoorlijk koud is. De nachten kunnen er zelfs tot achttien uur lang duren. Een vrouw, Medora Slone, heeft een brief gestuurd naar Russel Core. Haar zoon is vermist en dus mogelijk meegenomen door de wolven zoals het gezegde zijn ronde doet. Russel Core is een expert als het gaat over wolven, hij heeft een boek geschreven over wolven waarin hij verklaringen geeft voor de levenswijze van de wolven. Medora vraagt in haar brief of Russel de zaak wilt komen onderzoeken want de politie gaf geen enkele kick om de verdwenen kinderen. Haar man, Vernon Slone, was voor een jaar weg uit het dorp, hij was gaan vechten. Hij was niet op de hoogte gebracht van zijn vermiste zoon en daarna ook niet van zijn dood. Hij kwam terug van het front en werd overspoeld met de ernstige gebeurtenissen. Russel wist dat er iets niet klopte aan het gezin, hij voelde het gewoon. Vooral het grote woud met de wolven maakte hem het meeste zorgen, het was zo duisters dat alles mogelijk was.
In het boek was er vooral sprake van een hij-zij-vertelstandpunt, met als gevolg dat meerdere personages in het boek een hoofdrol hadden. Door verschillende personages meerdere keren aan bod kwamen, zorgde ervoor dat je een breder beeld kreeg over het mysterie van de wolven en de omwonenden. Het boek is opgedeeld in verschillende hoofdstukken met daarin verschillende alinea’s. De verschillende alinea’s geven een structuur weer. Sommige van deze alinea’s zijn flashbacks of flashforwards. Anderen zijn dan weer beschrijvingen. Door de flashbacks en flashforwards in het verhaal was het soms moeilijk om de verhaallijn te kunnen volgen. Het voelde soms aan of het helemaal niet thuis hoorde in het boek, vooral in het begin. Eens je kan volgen en de structuur doorhebt van het boek kan je het verhaal beter volgen en begrijp je ook de betekenis ervan. In het boek werden op sommige momenten vergelijkingen gemaakt met niet alledaagse woorden, waardoor dat ik ze moest opzoeken om het verhaal te kunnen volgen. De stijl waarin het geschreven was, was duidelijk te linken met een thriller. De spanning in het boek werd geleidelijk aan opgebouwd.
Ik vond het een goed boek maar soms wel een moeilijk gestructureerd boek, door de ingewikkelde structuur van het boek was het soms onaangenaam om te lezen. De moeilijke woorden zorgden ook voor meer opzoekwerk. De spanningsopbouw in het boek komt geleidelijk aan en het smaakt naar meer. Je geniet van de spanning en je kan niet meer wachten tot je weet wie de mogelijke dader was.
Het boek is een zekere aanrader die houdt van thrillers met een zekere duisternis in. De spanningsopbouw verloopt geleidelijk aan waardoor je constant naar meer vraagt. De structuur is dan wel weer wat moeilijker, maar als je nauwgezet volgt, kan er geen probleem voorkomen. Dus als je van een thriller houdt met een zekere duisternis in is dit een aanrader!