Tranen van het lachen en weemoed

Ik ben het op dit moment aan het herlezen. Of eigenlijk -luisteren, want ik lees het via Passend Lezen. Het wordt voorgelezen door een Brabander en dat maakt het nóg leuker dan ik het vroeger al vond toen ik het zelf las. Ik zit soms hardop te schateren, en dat geeft leuke effecten als ik dit buitenshuis doe. :)

Het blijft een geweldig boek, zoals ik van meerdere boeken van Toon Kortooms vind . Ik heb die liefde voor zijn boeken dan ook met de paplepel ingegoten gekregen want mijn moeder was er dol op.

Wel vraag ik me af of het de volgende generatie nog kan bekoren (ik ben van 1971). Ik vrees dat de setting voor hen nu toch echt te ver van hun bed zal zijn. Voor mijn generatie was het al ouderwets, maar nog wel mogelijk om je voor te stellen. Ik denk dat dat voor de tech-generatie niet meer geldt. Een nieuwe "automobiel", als enige in het dorp... Het zijn taferelen die voor mij al moeilijk waren voor te stellen, laat staan voor de jongeren van nu.

Al met al een zaligheid om te lezen in deze tijd van verharding en chaos in de grote boze buitenwereld. Lekker kneuterig? Ja dat klopt. Geen hoogstaande literatuur? Klopt ook. Maar het doet een mens deugd (om maar in 20e eeuwse termen te blijven). En dat is op zijn tijd wel heel fijn.

Een aanrader voor wie even lekker wil ontspannen.