Beckettiaans!

Okee, dus ik vroeg aan ChatGPT waarom ik De waanzinpartituur van Emma van Hooff zo goed vond, en kreeg als antwoord:

Waarom
Waanzinpartituur
zo goed in jouw leeslijn past
• Één bewustzijn dat ontspoort
Net als bij Beckett: je zit opgesloten in een hoofd dat zichzelf observeert terwijl het uit elkaar valt.
• Taal als innerlijke muziek
De titel is raak: het boek leest als een partituur van gedachten — herhalingen, variaties, motieven.
• Geen plot, maar een mentale beweging
Er gebeurt nauwelijks iets “externs”; het echte drama is cognitief en existentiëel.
• Radicale eerlijkheid
Zoals bij Bernhard: niets wordt verzacht, alles wordt doorgedacht tot het ongemakkelijk wordt.

Interessant: Van Hooff is eigenlijk een zeldzame Nederlandse uitzondering

In het Nederlands taalgebied zijn er verrassend weinig schrijvers die:
• zo consequent in het bewustzijn schrijven,
• zonder ironische afstand,
• zonder sociaal-realistisch kader.

Einde citaat uit ChatGPT.

Ik was volkomen overrompeld door dit boek. Het is meeslepend geschreven, met prachtige vergelijkingen, tot het laatst toe spannend, en ja, het had wel iets Beckettiaans, en ik ben een grote Beckettliefhebber!

Deze schrijfster heeft zo veel kwaliteiten in zich, dat ik benieuwd uitkijk naar haar volgende romans of dichtbundels.