Strandvogel.

Ik vond het gisteren in de bus en heb het in één ruk uitgelezen. Wat een knap verhaal, wat een herkenning van Wassenaarse, Amsterdamse en meer familiaire ijkpunten, maar vooral wat een scherp beschreven observaties van generaties, tijdgeesten, gevoelswerelden. Het raakte me echt, de beschrijvingen van het onderling contact, of het verwateren ervan, in een familie. Hoe goed ken je je naasten eigenlijk, hè.
Food for thought.