jouw vlees en bloed

Esther woont samen met Pim, de hamster en "het skelet". Ze schrijft proza, en speelt een computergame.
Esther gaat nooit naar buiten, maar omdat Pim ziek is, moet ze wel naar de dierenarts gaan. Bij haar terugkeer ontmoet ze Ulrike, haar overbuurvrouw met 3 kinderen. Ze krijgen een hechte band tot plots de man van Ulrike opduikt...

Het boek heeft een vlotte, visualiseerbare schrijfstijl.
Het verhaal tussen Esther en Ulrike is in de ik-vorm geschreven, dit verhaal vond ik wel best ok.
Het was verwarrend dat er dan plots andere hoofdstukken zijn (herken je aan de 3e persoon schrijfstijl), maar die waren nodig om het geheel te zien.
Voor mij persoonlijk, was het geen pageturner, ik voelde ook geen spanning.
Op het einde vallen sommige puzzelstukjes in elkaar, maar ik zit toch nog met wat vragen.
De kaft sprak mij enorm aan ( ik judge een book by his cover ), maar 'psychologische thriller', vond ik niet.